| ๐๐TARN's profile+**風の幻:::WinD IlluSioN**...BlogLists |  Tools  Help |
+**風の幻:::WinD IlluSioN**+Kaze no Maboroshi~~เป็นเพียงภาพลวงตา...จากการเล่นกลแห่งสายลม November 04 อ๊อด...อ๊อด
ใครๆก็รู้ว่าธนพรรณไม่เคยรังเกียจเกย์...เข้าขั้นชอบเลยด้วยซ้ำ
แต่ เฮ้อ,,,
มีเรื่องจะเล่าให้ฟังแหละ
ธนพรรณมีรักครั้งแรกตอนประถมห้า กับเพื่อนร่วมห้อง ซึ่งแน่นอนว่าเป็นผู้ชาย ...อืม ยังไงต่อดี?
จำได้ว่าเค้าเป็นรองหัวหน้าห้องเชียวนะ ถือเป็นคนใหญ่คนโตทีเดียว แน่นอนว่าอยู่กันคนละกลุ่ม,,,แทบจะเป็นคนละโลก หน้างี้แทบไม่เคยมองกัน ทั้งชีวิตเราคงไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์กับผู้ชายหน้าขาวๆคนนี้ ถ้าไม่ดันโดนจับซวยมานั่งใกล้กันในห้องเรียนภาษาอังกฤษ ด้วยความที่เลขที่มันเป็นใจ
เป็นผู้ชายคนเดียวบนโลกห่วยๆใบนี้ที่มีคุณลักษณะอันธนพรรณพึงประสงค์ทุกประการ
,,,หล่อ สูง ขาว ตี๋ ใจดี เรียนเก่ง,,,
แล้วนั่งไหล่สแครชกันทุกวัน ไม่ให้หวั่นไหวได้ไงคร้า~?!?
ที่จำได้ติดตาจนถึงวันนี้คือ...เวลาเค้ายิ้มให้ ปากแดงๆจะเปิดออกให้เห็นฟันเขี้ยวข้างหนึ่ง จากนั้นโลกหม่นๆในห้องเรียนภาษาอังกฤษก็สว่างขึ้นมาทันตา
ตอนนั้นธนพรรณค่อนข้างเรียบร้อยและขี้อาย ลองเป็นธนพรรณคนปัจจุบัน ได้มีตีหัวลากเข้าถ้ำแล้วแน่นอน!
อย่างไรก็ตาม เรื่องมันผ่านไปนานมากแล้ว,,, เราไม่เคยรู้เลยว่าตอนนี้เค้าเป็นอย่างไรบ้าง กำลังทำอะไร และมีใครแล้วหรือยัง
มันเลยกลายเป็นปั๊บปี้เลิฟน่าเอ็นดูที่ไม่เคยจางหายไปไหน และนึกถึงมันทีไรก็มีความสุขทุกที
แต่,,,
ต้องขอ “แต่” ตัวโตๆ เราไม่เคยคิดว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นกับเรา
ทำไม...ทำไมต้องเป็นฉัน!!!
ไม่กี่วันก่อน เราได้คุย msn กับเพื่อนคนหนึ่งสมัยประถม ได้คุยกันยาวเลย เพราะเพิ่งจะมีงานรียูเนี่ยนประถมกันไป โดยที่ธนพรรณไม่ได้ไป...ด้วยเหตุผลน่ารักๆว่า “กรูไม่ว่าง ต้องท่องกล้ามเนื้อตูดดด!!!”
ทีนี้เราก็ไม่พลาดที่จะเลียบๆเคียงๆถามถึง ‘เค้า’...
ส่วนคำตอบนั้นทำเอาธนพรรณถึงกับมือจีบตีนจีบ หาถุงแซ่วมาครอบจมูกกันไม่ทันทีเดียว
ได้ยินมาว่า...ชีเปิดเผยตัวตนค่อนข้างชัดเจน ฮือ...ปิดๆไว้บ้างก็ได้นะเธอ
จริงๆแล้วในสมัยนั้น ก็เคยมีเสียงลือเสียงเล่าอ้างมากระทบหูเราบ้างเหมือนกันว่าเค้าไม่แมน ด้วยความที่ไอ้แหล่งข่าวมันเป็นพวกเด็กผู้ชายปากมอม แถมสมัยนั้น...ที่เกย์ด้าของธนพรรณยังไม่ทำงาน ธนพรรณเลยเอากำปั้นทุบดิน ไม่...ฉันไม่เชื่อ!
ทำไม...ก็แค่ขยัน เรียนดี เรียบร้อย ขี้อาย ไม่เอะอะ ไม่มึงกู...มักจะพูดด้วยเสียงอ่อนๆและรอยยิ้มเสมอ ไม่เตะบอล ไม่วิ่งเล่นคลุกฝุ่น แล้วก็ชอบอยู่กับกลุ่มเพื่อนผู้หญิงเท่านั้นเอง,,,มันเกย์ตรงไหน หา?!?
พอตอนนี้มานึกดูอีกที,,,พระเจ้าหอยหลอด นี่มันตุ๊ดชัดๆ!!!!!!!!!!
หมดกัน,,,หมดกัน รักแรกมิอาจลืมของฉัน ความทรงจำสุดสวีท โดนค้อนเหล็กเหวี่ยงจนแหลกกระจาย! ...ค้อนเหล็กที่แปะด้วยคำว่า “เกย์” ตัวโตๆ
รอยยิ้มอ่อนๆที่มีให้กันเสมอ มือขาวๆที่ชอบวางแปะมาบนหัวเรา แล้วเตือนให้ตั้งใจเรียน ลูกตาวาวๆที่ทำเอาเราเขินจนแทบไม่เป็นอันทำอะไร
รอยยิ้มนั่น...มือนั่น...สายตานั่นอีก ไอ้ปาเจโร่เอ๊ยยยย!! มันเป็นของเกย์~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
สาววายชอบเห็นผู้ชายได้กันก็จริง...แต่การรับรู้ว่าผู้ชายที่เป็นรักแรกกลับกลายเป็นอีเก้งป่ายั่วสวาท ...แค่คิดว่าผู้ชายที่เราเคยชอบอาจจะตกเป็นเมียของใครมา
,,,บางทีมันก็เกินจะรับไหวนะจ๊ะเธอ
สาววายไม่ทนคร่า~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
September 21 กลับมาจากห้วงมิติเวลา,,,มาเพื่อแสดงตัวให้รู้ว่ายังมีชีวิตอยู่ ,,,ท่ะนั้นแหละ ไม่ได้อัพสเปซเลย ทำตััวประหนึ่งว่าหายสาบสูญไปในความเหลื่อมล้ำของมิติเวลา วันนี้เพิ่งสอบปิดบล็อก 3 Integument system เสร็จ ชีวาเจียนวางวาย,,, คือ,,,ไม่ไหวนะ ไม่ไหวนะ ไม่ไหวนะ พาโธฯบ้าบออะไรกันนักหนาเนี่ย ขอเหอะ,,,ไอ้แบบว่า..."มี Papule บน Erythematous base ขอบไม่เรียบ มี scaleสีขาว และมีอาการคัน" เนี่ยยยย จะให้ฉันไดแอกว่าอะไร...อะไร...อะร้ายยย!!! ,,,โรคผิวหนังส่วนใหญ่มันก็อาการแบบนี้ไม่ใช่เรอะ?!? เอาคาลามายน์ไปทาเหอะ,,,จบ! ข้อสอบ Aggressive มากกกก ส่วนแลบกริ๊งก็เข้าคอนเซ็ปท์...กริ๊งสยองทุกสองนาที จริงๆ ,,,สมาคม "ชะเง้อคอมองมีน ใต้ตีนไม่มีใคร" ยินดีต้อนรับค่ะ~~~,,, อา~ช่างมัน ไม่รู้ว่าจะเล่าอะไรดี ชีวิตปัจจุบันเราก็เป็นวงเวียน ตื่น-เรียน-กิน-กลอส-กิน-นอน-อ่าน-นอน-ตื่น... Vicious Cycle,,,วงจรอุบาทว์สิ้นดี สองอาทิตย์ก่อน เราไปดูหนังเรื่องนี้มา,,,  คืออยากดูมาตั้งแต่เห็นทีเซอร์หนังละ ไม่ไหวจะทน น่าดูมว้ากกกก ทีนี้เลยสมัครพรรคพวกไปถล่ม Major Cineplex เชียงใหม่กัน วันศุกร์บ่ายแท้ๆ แต่คนเยอะเท่าโลก,,,สุดท้ายเราเลยได้สวรรค์ชั้น Box แถวหน้า ได้ทักทายกับภูติผีปีศาจและวิญญาณอย่างสนิทแนบแน่นทีเดียว ปกติเรามาดูหนังผีก็อยากจะกลัวบ้างอะไรบ้างใช่มั้ย? ,,,แต่พอมาดูกับเพื่อนๆกลุ่มนี้มันเลยเป็นหนังกึ่งตลกไปโดยปริยาย ตั้งแต่โปสเตอร์หนังละ เราสะดุดตากับภาพนี้มาตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น  หลอนดีเนอะ,,,แต่สังเกตดีดีๆๆๆๆๆ รองเท้าแน็กมันช่าง... =____________= ถ้ามองดีๆจะรู้ว่ามันเป็นรองเท้าผ้าใบสี'ชมพู' ลายดาวสี'ชมพู' และมีเชือกผูกรองเท้าสี'ชมพู' ,,,สยดสยองได้อีก "_________" แต่หนังดี...สนุกทุกแพร่ง แถมได้อะไรๆมากกว่าความหลอน ถ้าอยากดูหนังผี...เรื่องนี้เราแนะนำจริงจัง แล้วเราก็ยังคงคอนเซ็ปท์ตลกขบขันเสมอต้นเสมอปลายแม้ในโรงหนังมืดๆที่ฉายหนังผี กลุ่มเรามีความพยายามที่จะเล่นมุขอยู่ตลอดเวลา,,,เพื่อที่จะได้ไม่หลอนจนเกินไป ส่วนใหญ่ก็ขำอยู่หรอก,,, มีอยู่ตอนนึง "Backpacker" ตอนที่น้องแน็กสวมรองเ้ท้าชมพูกำลังถือปืนเดินกระดืบๆไปตามคอนเทนเนอร์รถเพื่อที่จะยิงผีดิบ ทุกคนกำลังระทึกว่าซอมบี้จะโผล่มาอีกเมื่อไหร่ เราก็ปิ๊งมุขนึงขึ้นมาได้และมั่นใจว่ามันยอดมาก " นี่น้องแน็กชีคิดว่าชีเป็น จิล วาเลนไทน์ หรือยังไงเนี่ย?" ถึงตอนนี้ยกมือหน่อย มีใครไม่รู้จักจิล วาเลนไทน์บ้าง,,,ผู้หญิงตัวเอกในเกมส์ Biohazzard ผมบ๊อบ เกาะอกสีฟ้า กางเกงขาสั้น เราว่าชีค่อนข้างป๊อบปูล่าอยู่นะ แต่,,, "อะไรนะ?" "ใครจิลวาเลนไทน์วะ?" "ไม่เคยได้ยินชื่อนี้เลย" "แกพูดถึงใครอ่ะ?" ช็อคคร่าาาาา Septic Shock!!!!!! ทั้งกลุ่มไม่มีใครรู้จัก จิล วาเลนไทน์,,,ธ่อ~เซ็งเป็ด ,,,ไว้อาลัยให้จิล วาเลนไทน์ วีรสตรีที่กำลังจะถูกคนทั้งโลกลืมเลือน 1 นาที,,, จบไป!!! อีกอย่างนึงที่ได้จากหนังเรื่องนี้คือคอนเซ็ปท์ "เปรต" คนที่ทำบาปหนักๆ เช่น ฆ่าพ่อแม่ ด่าตีพ่อแม่ หรือ ทำร้ายพระสงฆ์เนี่ย ตายไปจะกลายเป็นเปรตใช่มะ,,, หลังจากดูหนังเรื่องนี้เราก็เริ่มเอาคอนเซ็ปท์เปรตมาบิดเบือนกันอย่างสนุก สนานและไม่เกรงกลัวบาปกรรม ใครทำอะไรไม่ถูกใจนิดนึง พวกเราจะรุมประนามมันให้ตายไปเป็นเปรตทันที เช่น "น่ะๆๆ กินหนมไม่แบ่งเพื่อน ขอให้ตายแล้วเป็นเปรต" "กระชากมีนตลอดอะแก ทำร้ายเพื่อนๆใต้มีนแบบนี้ ตายไปเป็นเปรตไม่รู้ด้วย" และที่เป็นที่นิยมที่สุดในช่วงนี้,,, "แย่งของรักของเพื่อน ขอให้ตายไปเป็นเปรต!!!" แน่นอน,,,พูดจริง คิดจริง แช่งจริง...รู้ไว้ซะนะ สุดท้ายนี้ก่อนจะลากันไปนอน ปิดท้ายด้วยรูปถ่ายงานรับน้องขันโตกของเราที่ผ่านมานานแล้ว  พี่ออมแอม,,,พี่รหัส สวยที่สุดในโลก  สายรหัส X50  ถ่ายกับน้อง...ชาวบ้าน และรูปกลุ่มเรา,,,ทั้งหมด16 ชีวิตด้วยกัน  คิดถึงพวกเธอทุกคนนะ ถ้าว่างจะกลับมาอัพสเปซอีก,,,ย้ำ ถ้าว่าง!!! April 07 [Ep4]ว่าด้วย เรื่องของฉัน...และ “เขาคนนั้น”#END::Warning!!:: เวิ่นเว้อร์(มาก) และเป็น One-way Communication อย่างไม่ต้องสงสัย
/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
Ep.1 >> http://4869saccharide.spaces.live.com/blog/cns!E42ED6BFE9A0C523!371.entry
Ep.2 >> http://4869saccharide.spaces.live.com/blog/cns!E42ED6BFE9A0C523!372.entry
Ep.3 >> http://4869saccharide.spaces.live.com/blog/cns!E42ED6BFE9A0C523!373.entry
======================================================================
คอเราแห้งผาก...มือไม้พาลเกะกะเก้งก้าง พอได้เห็นผู้ชายที่น่ารักที่สุดในโลกคนนี้อีกครั้ง...มันเต็มตื้นจนเจ็บวูบในอก
เพราะเป็นซองมิน...อีซองมินคนนี้
ถ้าจะให้บรรยายอีซองมินในตอนนั้น...เราอาจจะอธิบายไม่ได้มากนัก เพราะแม้จะจ้อง...จ้อง...และจ้องเขาจนความดันลูกตาแทบขึ้น... แต่เราก็ไม่รู้จะสรรหาคำพูดออกมาอธิบายความรู้สึกตรงนั้นได้อย่างไรดี
แต่ถ้าจะให้บอก...แน่นอนว่าไม่มีคำใดที่จะเหมาะสมกับผู้ชายคนนี้มากไปกว่าคำว่า...
น่ารัก
น่ารักจนใจแทบหลุดหล่นลงไปกองที่ปลายเท้า ตาทั้งสองข้าง...จมูก...และปากสวยๆคู่นั้น ทุกสิ่งเหมือนจะอาบอิ่มและเจิดจ้าไปด้วยรัศมีของความ “น่ารัก”
น่ารักเท่าโลก เท่าวงแหวนดาวเสาร์ เท่าจักรวาล เท่ากาแล็กซีทางช้างเผือก~!!! ผู้ชายคนนี้จะเจิดจรัสไปไหนของเค้าหนอ~
...โฉมเอย โฉมงาม อร่ามแท้ แลตะลึง... เออหนอ...ไอ้ที่ว่างามอล้าอร่ามเสียจน‘แลตะลึง’...มันเป็นแบบนี้เอง
เรานิ่งอึ้ง...เหมือนจะยิ้มค้างด้วยมั้ง
อีซองมินอยู่แค่ตรงหน้า...และกำลังสบตากับเราอยู่ มีแค่ประโยคนี้เท่านั้น...ที่ดังรีโซแนนซ์ไปมาอยู่ในหัวอย่างไม่รู้จักจบสิ้น
และอีซองมินที่อยู่ตรงหน้า...ก็ส่งยิ้มกว้างขวางใส่ตาเรา ...รอยยิ้มนี้ สายตานี้ ของซองมินเป็นของเรา...ของเราแค่เพียงคนเดียว
...โลกทั้งใบก็จะหยุดลงเสียตรงนี้เอง
เล่นเอาเสียเกือบลืมว่าต้องส่งแผ่นโปสเตอร์ให้ซองมินเซ็น...ถึงกระนั้นก็ยังส่งผิดส่งถูก หันโปสเตอร์ผิดด้านอีกต่างหาก คนน่ารักหมุนโปสเตอร์ให้ถูกทาง...ส่งยิ้มที่ทำเอาลมหายใจสะดุดอีกครั้ง แล้วก้มหน้าลงลากปากกาลงบนแผ่นกระดาษ ในขณะที่เราทำได้แค่ก้มลงมอง “เขา”
ใจสั่นไปทั้งใจ...ลมหายใจแต่ละครั้งก็เหมือนจะยากลำบากขึ้นทุกที อึดอัดเหมือนจะตายให้ได้...เพราะอีซองมิน แต่ที่มีความสุขมากมายจนน้ำตาแทบร่วงขนาดนี้...ก็เป็นเพราะอีซองมินคนนี้เช่นกัน
ไม่นานนัก อีซองมินก็จับโปสเตอร์ที่เซ็นเสร็จแล้วยกขึ้นส่งให้เราอย่างเบามือ ใจหายวาบ...จวนจะจบแล้วสินะ ถ้าจบลงโดยที่เราไม่ได้ทำอะไรเลย...มันจะมีประโยชน์อะไร ...และถ้าเป็นแบบนั้น เราคง...ยิ่งกว่าเสียดาย
ใครๆก็รู้ว่าปกติแล้วนางสาวธนพรรณไม่ใช่คนกล้าเลย แล้วยิ่งกับคนพิเศษของหัวใจอย่างอีซองมินคนนี้...เราก็แทบจะกลายเป็นคนขี้ขลาดไปโดยปริยาย
ไม่กล้า...ไม่เอา...เขินจะแย่...
แต่สุดท้ายเราก็รวบรวมกำลังใจทั้งมวลในร่างกาย พูดออกไปด้วยภาษาเกาหลีที่ถ้าจะแปลเป็นไทยคงแปลได้ประมาณว่า...
“ ซองมินโอปป้า พี่น่ารักจัง ฉันรักพี่นะคะ ”
พร้อมทำมือซารังแฮให้ซองมินอีกต่างหาก~~ ><
ถ้าจะประณามกันว่า “อินนี่ช่างกล้า~!” เราก็จะไม่เถียงเลยซักคำ เพราะนั่น...ถือเป็นความกล้าอย่างถึงที่สุดของเราแล้ว
และความกล้าครั้งนี้ของเรา...มีรางวัล
คนน่ารักของเราฟังแล้วยิ้ม ยิ้มกว้างจนตาโตใสคู่นั้นหยีแทบปิด ยิ้มให้ทั้งตาทั้งปาก...เป็นยิ้มแบบ “มินมิน” แท้ๆเชียว
...................
ซองมินแอ๊ทแท็ค!!!!!!!!
หัวทั้งหัวขาวโพลน สติสัมปชัญญะหลุดลอย ในเวลาแบบนี้...แม้แต่จะส่งเสียงออกมาสักแอะ นางสาวธนพรรณกลับพบว่ามันเป็นเรื่องที่ยากยิ่ง
K.O. น็อคเอ้าท์~!!! ยอมแพ้แล้ว ยอมแล้ว ยอมทุกอย่างเลย...อีซองมิน
อีซองมินไม่พอ...สงสัยกลัวผู้หญิงคนนี้จะตายไม่สนิท เธอโจมตีเราซ้ำสองด้วยท่าเอียงคอมองที่น่ารักไม่ไหวแล้วที่สุดในดาวเคราะห์โลก~!!!
จำเป็นด้วยเหรอ...จำเป็นจะต้องน่ารักขนาดนี้ด้วยเหรอ อีซองมิน~~~~~~?!?!?!?!?
ธาตุแตกซ่าน...นางสาวธนพรรณได้ประจักษ์ชัดแล้วว่าไอ้ที่ว่า “ลืมสิ้นทั้งอินทรีย์” มันเป็นยังไง ลืมไปเลย...ว่าควรจะขอสัมผัสมือบ้างอะไรบ้างกับผู้ชายคนนี้
เบลอเต็มที แต่ก็ยังแข็งใจยิ้มให้ซองมิน แล้วก้มหัวเพื่อบอกลา...
อีซองมินยิ้มหวานกระแทกตาอีกรอบ...และยกมือขึ้นโบกยิกๆ...ให้ฉัน~~~~!!!!!!!!!!
แอร๊ยยยยยยยยย~!! เอาอีโต้มาฆ่าฟันกันให้วายชนม์ไปเลยดีกว่ามั้ยคร้า~~?!? นางสาวธนพรรณแทบสำลักความสุขลงไปตายอย่างสงบอยู่ตรงนั้น Pass Away Peacefully ของจริง~!!!!!!!!!!!
นี่ถ้าไม่เกรงใจฟ้าดิน...อาจมีการพุ่งเข้าชาร์จตัวอีซองมินใส่กระสอบ แล้วเอากลับบ้านกันบ้างอะไรบ้างได้~!!! แต่งงานกันเถอะคร่า...ซองมินโอปป้า~!!!!!
อยากกลับไปถามนัก...จะต้องทำให้ “รัก” ซักเท่าไหร่...เธอถึงพอใจกันน้า อีซองมิน~???
ไม่รู้หรือไงว่ารัก....รัก...และรักปักใจมานานแค่ไหนแล้ว
ก่อนมาที่มอเตอร์โชว์...เรามีเรื่องไม่สบายใจนิดหน่อยที่ต้องตัดสินใจ ...ตัดสินใจว่าเราควรจะทำอย่างไรกับความรู้สึกของตัวเองต่อไป
แต่พอกลับจากงานมอเตอร์โชว์...เราไม่ลังเลกับปัญหาตรงนั้นอีกแล้ว
แค่สบตากับอีซองมินครั้งแรก...เรารู้เลยว่าเราควรจะทำอย่างไร เหมือนยกก้อนอะไรหนักๆออกไปจากอกได้ในตอนนั้นเอง
ขอบคุณ
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ซองมินก็ทำให้เรานอนไม่หลับไปถึง 3 คืน...รู้มั้ย?? หลับตาลงเมื่อไหร่...ก็เห็นแต่ดวงตาแป๋วๆคู่นั้น ริมฝีปากสวยๆที่กำลังส่งยิ้มหวานนั่นอีก แล้วอย่างนี้ใครหน้าไหนมันจะไปข่มตาหลับได้ลงมิทราบคร้า~?!?
รู้แบบนี้แล้ว...ก็ช่วยกลับมาแสดงความรับผิดชอบโดยด่วนด้วยนะคะ อีซองมิน!!!!!!!!!!
# จบ...(ซะทีนะ!) #
[Ep.3]ว่าด้วย เรื่องของฉัน...และ “เขาคนนั้น”::Warning!!:: เวิ่นเว้อร์(มาก) และเป็น One-way Communication อย่างไม่ต้องสงสัย
////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// Ep.1 >> http://4869saccharide.spaces.live.com/blog/cns!E42ED6BFE9A0C523!371.entry
Ep.4 >> http://4869saccharide.spaces.live.com/blog/cns!E42ED6BFE9A0C523!374.entry
============================================================ พูดถึงชินดงแล้ว...ถ้าไม่พูดถึงแรพเปอร์อีกคนของวงนางสาวธนพรรณอาจโดนปองร้ายจากสมาพันธ์ผู้อนุรักษ์ไก่ป่าแห่งประเทศไทยเอาได้
อีฮยอกแจ...ขาวจั๊วะหน้าใสกริ๊กเหมือนเคย ยิ่งเห็นใกล้ๆยิ่งรู้สึกได้ถึงความขาวเน้นๆทุกรูขุมขน น่ารักกว่าครั้งไหนๆที่เคยเห็น และวันนี้ฮยอกแจโอปป้าเค้าก็...หล่อเอาโล่ห์เลยแหละคร่า~!!! เอ๊าะ~!! ของ(ไก่)เค้าดีจริง!!!
หะแหม~ แต่ว่าตัวเองมัวก้มอะไรอยู่ก็ไม่รู้อ่ะ อีฮยอกแจ~~~ เลยพลาดโอกาสที่จะสบสายตากันบ้างอะไรบ้างไปอย่างน่าเสียดาย =A=
แต่ถึงพลาดโอกาสสบตา...แต่นางสาวธนพรรณก็ไม่พลาดโอกาสเห็นอวัยวะหนึ่งของอีฮยอกแจที่ถือเป็นความใฝ่ฝันเลยทีเดียว... ...นั่นคือ...เหงือกคร่ะ~~~
เห็นเหงือกแดงๆสุขภาพดีของอึนฮยอกโอปป้าแล้ว...คืนนั้นคงหลับสบายแฮ~
มาถึงผู้ชายที่หมึนที่สุดในโคเรียกันบ้าง...
ธนพรรณได้ค้นพบสัจธรรมในวันนั้นเอง ว่าทรงผมไม่สามารถก่อแอฟเฟ็คท์ใดๆกับคนที่หน้าตาเข้าขั้นเทพได้ ฮันคยองชี่~!! เกิงโอปป้ายังคงหล่อกระชากใจเสมอแม้อยู่ในทรงผมที่ยากจะแถลงออกมาเป็นถ้อยคำได้
ฮันคยองชี่เป็นอีกคนหนึ่งที่เราไม่ค่อยได้ป๊ะกันในคอนเสิร์ตเท่าไหร่นัก
แต่ผู้ชายที่ต่างด้าวที่สุดในโลกคนนี้ก็ทำให้นางสาวธนพรรณสุขแทบบรรลุมรรคผลนิพพาน... ...โดยการส่งยิ้มเจนท์ๆมาให้เรา~~~!!!!
ผู้ชายคนนี้ร้ายกาจมาก...แค่ยิ้มเฉยๆ ยิ้มอ่อนๆทั้งปากทั้งตา ก็ทำเอาไมโทคอนเดรียของนางสาวธนพรรณแทบหยุดทำงาน ร้ายกาจจริงๆ...
ถ้าอยู่ที่มหา’ลัยอาจจะต้องกรีดร้องว่า “มือจีบบบบบ~!” แล้ววิ่งหาถุงพลาสติกมาครอบปากหายใจ แต่ที่นี่ไม่มีถุงแซ่ว...เราเลยทำได้แค่มือจีบอยู่ในใจ แล้วพยายามสงบสติอารมณ์เดินต่อไป
แต่ถามจริง...ถามจริ๊งงงง~!!! จะให้สงบสติอารมณ์ยังไงไหว...ในเมื่อคนที่นั่งข้างๆฮันคยองโอปป้าก็คือมนุษย์ผู้ชายที่ครอบครองตำแหน่งมิสเตอร์โคตรอภิมหาเพอร์เฟ็คท์แมน 3 สมัยซ้อน...
ชเวซีวอน
เราเห็นผู้ชายคนนี้บ่อย จนตอนแรกเราคิดว่าคงจะไม่ใจเต้นอีกแล้ว...แต่เราคาดผิดมหันต์ คุณชายชเวหล่อกว่าที่เคยเห็นระยะประชิดที่จตุจักรเมื่อปีก่อนเสียอีก เราเคยได้ยินคำว่า “หล่อนรก” แต่...ถ้าเป็นพี่เจ้าชายคนนี้ เห็นทีจะเหมาะกับคำว่า “หล่อสวรรค์” เสียมากกว่า
ฟีโนไทป์พ่อคนนี้ยิ่งมองใกล้ๆ ก็ยิ่งรู้สึกว่าสวรรค์แมร่งงงงง...ลำเอียง!
ชเวซีวอนใช้ตาโตๆมองสบตาเรา...โอ้แม่แจ้วววว ถึงขั้นทำให้มือและขาของนางสาวธนพรรณพาราไลซ์ได้เลยนะนั่น แล้วจากนั้น...ตามฟอร์ม มิสเตอร์ชเวก็ส่งยิ้มที่เจ้าชายที่สุดในโลกใส่ฉัน! ใจสั่น...อย่ายิ้มแบบนั้น เดี๋ยวถ้าฉันปันใจจากซองมินชี่ไปหาหล่อนจะทำยังไง พ่อช้อยศักดิ์~?!?!?
แทบสิ้นใจลงแทบบาทบาทาหล่อๆของเจ้าชายอยู่ตรงนั้นแหละ...ถ้าไม่ติดว่าอีซองมินที่รักและเคารพกำลังนั่งรออยู่ตรงปลายแถว
อีกนายหนึ่งที่นางสาวธนพรรณจ้องแล้วจ้องอีก จ้องเขม็งจนเขาทานทนสายตาไซโคไม่ไหวต้องหันมาสบตาข้าพเจ้าในที่สุดก็คือ...คิมจงอุนชี่
เอ้อเหอ~ ก็จะไม่ให้จ้องยังไงไหวละคะพี่น้อง เยซองโอปป้าหล่อขึ้นเห็นๆ ดูดีมีชาติตระกูลจนเรียกได้เต็มปากเต็มคำว่า...หล่อโฮรกๆ~~!!!! >[]<
ยกโล่ประกาศเกียรติคุณพร้อมสายสะพายให้แฮร์สไตล์ล่าสุดของเยซองไปเลย! ในที่สุด...ผู้ชายเจ้าของรางวัลสาขาตลกขบขันก็เผยธาตุแท้ออกมาแล้ว ว่าเขาสามารถเจิดจรัสวิ้งซ์แอนด์ว้าวได้ขนาดไหน
อย่า...อย่าเริ่ดมากไปกว่านี้เลยนะจงอุนโอปป้า เดี๋ยวเค้าเปลี่ยนใจมาโฮกตัวเองแล้วตัวเองจะเดือดร้อน กร๊ากกก~ๆๆๆ~ๆ ยิ่งตอนสบตา...แอร๊กกก~!! ใครว่าผู้ชายตาตี่ไม่เร้าใจ~?!? ลองมาโดนเยซองชี่พ้อยต์ตาใส่แล้วคุณจะเปลี่ยนใจในบัดดล!
ไม่เชื่อ...มาลองดู
ถ้าจะพูดถึงผู้ชายที่ชื่อคังอินในวันนั้น...เขาก็มีเสน่ห์ขี้เล่นเหมือนเคย พี่หมีช่างเทคแคร์แฟนๆมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว
และเพราะมัวแต่ส่งยิ้มเซอร์วิสแฟนคลับด้านล่างนั่นแหละ... คิมยองอุนชี่เลยพลาดโอกาสที่จะได้สบสายตาค้นใจกับนางสาวธนพรรณไปอย่างน่าเสียดายที่สุด (ใครเสียดาย?...ก็ชั้นไง!)
เอาเถอะ แต่คังอินโอปป้าน่ารักกับ E.L.F. ทุกคนแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว
ถลึงตาไซโคก็แล้ว...พี่หมีไม่หัน เราเลยตัดใจ เปลี่ยนมาเป็นเพ่งพินิจสำรวจเซลล์ใบหน้าสุดเริ่ดของคังอินแทน เอิ๊กๆ~ๆ ได้ข้อสรุปแล้วว่า...คิมยองอุนจะอล้าอลังที่สุดก็ตอนเวลายิ้ม พี่หมียิ้มได้สมเป็นคำว่า“ยิ้ม”จริงๆ~ เค้ามี“ตายิ้ม”ที่ไฮโซที่สุดที่เราเคยเห็นมา
เพราะงั้น...ผู้ชายหมีๆคนนี้ อย่าหยุดยิ้มนะคะ ^^
และมาถึงผู้ชายที่ขาวสวยที่สุดในจักรวาล...ผู้ชายที่นางสาวธนพรรณเคยได้สแครชไหล่ไปเมื่อหนึ่งปีที่แล้ว
อีทงเฮ...
กับผู้ชายเขี้ยวกระแทกใจคนนี้...ต้องขอบอกว่าหล่อวิ้งซ์กลิตเตอริ่งมากขึ้นทุกครั้งที่ได้เจอะเจอ ยอมรับเลย...อีทงเฮเป็นมนุษย์ที่มีฟีโนไทป์เข้าขั้นเลิศเลอและเพอร์เฟ็คท์ จะหน้าตรง เอียงข้าง 30 องศา มุมเสย มุมกด...หรือแม้แต่ Bird’s Eye View เขาก็ยังคงดูหล่อละลายไต~!!! ได้ใจเราไปเต็มๆ~ ^^
ตอนเดินผ่าน อยากแวบไปกระซิบถามหมวย...ตะกี้ตัวเองเล่นอะไรกับตี๋คิมเค้าหือ??? (ประเด็นนี้ก็ยังคงคาใจข้าพเจ้ามาจนถึงวันนี้ละคร่า~~)
ด้วยเหตุอะไรเราก็จำไม่ได้เหมือนกัน...แต่เราไม่ได้สบตากับชายด๊องแฮะ อันนี้เป็นหนึ่งประการที่เราออกจะเสียดายฟูมฟายอยู่บ้างอะไรบ้าง
แต่กับอีทงเฮ...เราก็มีโมเมนต์ร่วมโมเมนต์นึงที่ต้องขอบอกว่าสุดแสนจะประทับใจจอร์จและซาร่า~!
...คือการแหงนสุดตัว ไปซัลโวรับของที่ระลึกเล็กๆน้อยๆ(ที่สุดแสนจะเริ่ด)จากมือขาวสวยหมวยของผู้ชายคนนี้~ และพอได้ของ...ก็รู้ตัวว่าอีทงเฮกำลังเหล่มาที่เรา...ด้วยสายตาประหลาดใจ(?)กับความพยายามที่จะเบียดกับฝูงชนเข้าไปน้อมเกล้ารับของหมั้นจากเธอ โดยที่อีกมือก็พยายามประคองโปสเตอร์ที่มีลายเซ็นของสุดสวาทเอาไว้ไม่ให้ยับ ...ช่างเป็นกริยาการรับของ...ที่งามเพียบพร้อมสมเป็นกุลสตรีไทยล้านนาจริงจริ๊ง~!!!
ระหว่างกำลังเดินชมโฉมป้อจายทั้งหลายอยู่นั้น ก็มีความคิดหนึ่งแวบเข้าซีรีบรัมมา...
...นี่ชั้นทำยังกับ Window Shopping แน่ะ~
*w* กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก~!!!
ทั้งนี้ทั้งนั้น เราก็รู้สึกผิด...ที่ไม่ได้เพ่งกษิณมองผู้ชายน่ารักสองคนตรงเกือบสุดปลายแถว
พี่อีทึก...และคิมรยอยุคชี่
จะว่าไปก็ทันมองแหละ...ทันมองเห็นว่าโอปป้าทั้งสองขาวใสขนาดไหน...น่ารักขนาดไหน พี่อีทึก...ปาร์คจองซู ฟีโนไทป์งี้คมเปรี๊ยะเหมือนภาพเขียน เป็นคนที่มีลักยิ้มที่น่ามองจริงๆนั่นแหละ ส่วนรยออุคชี่...อะโหวววว มองใกล้ๆแล้ว ถ่านไฟเก่าแทบลุกพรึ่บพรั่บทีเดียว น่ารัก...น่ารักเกินจะทานทน
แต่ถ่านไฟเก่ายังไม่ทันจะได้ลุกลาม...
...เพราะคนพิเศษของหัวใจนั่งยิ้มหวานรออยู่ตรงนั้นแล้ว
ใจงี้พุ่งโลดไปหาคนปลายแถวในบัดดล ไม่เอาแล้ว...ไม่เอาใครอีกแล้ว ใจไปเร็วเสีย...จนตาทั้งสองข้างที่กำลังมองอีทงเฮอยู่ต้องแล่นพรวดตามไปแทบไม่ทัน ...นั่นเป็นสาเหตุที่เราไม่สามารถเพ่งพิจารณาพี่อีทึกและรยออุคได้มากเท่าที่ควรจะเป็น
เพราะใจทั้งใจ...มันไปกองอยู่ตรงหน้าโต๊ะตัวสุดท้ายนั่นแล้ว
ส่งสายตามองคนสวยทั้งสองอย่างรวดเร็ว สูดหายใจเข้าลึกที่สุดในชีวิต... ...แล้วก้าวเข้าไปหยุดอยู่ตรงหน้าอีซองมิน
[Ep.2] ว่าด้วย เรื่องของฉัน...และ “เขาคนนั้น”
::Warning!!:: เวิ่นเว้อร์(มาก) และเป็น One-way Communication อย่างไม่ต้องสงสัย
/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
Ep.1 >> http://4869saccharide.spaces.live.com/blog/cns!E42ED6BFE9A0C523!371.entry Ep.3 >> http://4869saccharide.spaces.live.com/blog/cns!E42ED6BFE9A0C523!373.entry
Ep.4 >> http://4869saccharide.spaces.live.com/blog/cns!E42ED6BFE9A0C523!374.entry ==================================================================
สามชั่วโมงต่อจากนั้น...เราก็ช่วยเมษ์เดินตามหากระเป๋าตลอด แต่ก็ไม่เจอ...
พอห้าโมง...ทางยามาฮ่าก็เรียกรวมคนที่ได้มีททั้ง 130 คน เราว่าปกติเราเป็นคนพูดน้อยอยู่นะ...แต่พอเจอคนที่มีแรงดึงดูดพิเศษแบบ E.L.F. สาวๆเหล่านี้ เราเลยหลุดภาพสาวสวยแสนดีงดงามเยี่ยงกุหลาบเวียงพิงค์กลายเป็นอีป้าเวิ่นเว้อร์โฟ่วแตกแถมยังหัวเราะกร๊ากๆตลอดเวลาไปซะงั้น
ตอนแรกก็แค่คุยกันว่าใครอยากเจอที่รักคนไหนเป็นพิเศษรึเปล่า...เผื่อยังไงจะได้แลกกันได้บ้างอะไรบ้าง พอคุยกันมากๆเข้า...ก็เข้าสู่อารมณ์เม้าท์แตกตามธรรมเนียม แต่ละคนเอาที่รักของตัวเองมาสครีมบ้าง เม้าท์เรื่องYๆ บ้าง อะไรต่อมิอะไรบ้าง โอ้โห~~~แค่อุ่นเครื่องก่อนมีตก็มันส์หยดแล้วค่ะพ่อแก้วแม่แก้วเอ๋ยยยยย~~~!!!
สักพักก็ได้ฤกษ์งามยามดี ย้ายไปนั่งหน้าเวทีด้านนอก (ส่วนเต้นท์ที่ถล่มนั้น...ยกออกไปเรียบร้อยแร้นคร่า!) อากาศดีแล้ว ถึงฟ้าจะยังครึ้มอยู่เล็กๆ แต่ก็ไม่น่าจะมีฝนตกอีก
พอนั่งไปซักครู่ นางสาวธนพรรณก็รู้สึกถึงความเคลื่อนไหวของอะไรบางอย่างในช่องท้อง ...โครกกกกกกก...
แอร๊ยยยยย~~!! หิว!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
เพราะข้าวมื้อล่าสุดที่รับประทานก็คือข้าวเย็นเมื่อวาน...ตอนหนึ่งทุ่ม
ชิบ...ลอสสสสสสสสสสส!!!
แต่เรื่องหิวนั้น ทนไม่ไหวก็ต้องทน...มันไม่ใช่ประเด็นที่จะทำให้นางสาวธนพรรณท้อถอย
เกือบสองทุ่ม...ระหว่างที่นางสาวธนพรรณกำลังสำเริงสำราญอยู่กับการปรึกษาป่วงๆกับน้องๆ E.L.F. แถวนั้นอยู่ว่าถ้าพรากผู้เยาว์นี่มันติดคุกกี่ปี? แล้วโจคยูฮยอนนี่ยังจัดเป็นผู้เยาว์อยู่รึเปล่าหว่า?
ตอนนั้นเอง เสียงเอะอะวุ่นวายก็ดังขึ้นข้างหลัง...เพราะในที่สุดรถตู้พระที่นั่งอัญเชิญผู้ชายที่เริ่ดที่สุดในโลกก็เลี้ยวเข้ามาถึง
...ผู้ชาย(13 คน)ที่คุณสั่งไว้มาส่งแร้นคร่า~~~!!!!!
ธนพรรณลุกพรวดโดยไม่ต้องให้ใครเตือน แต่อารมณ์นั้น...หัวใจเต้นแรงเร็ว เอวก็ยังเจ็บแปลบๆไม่หาย บวกกับ ATP ที่ติดลบเต็มแก่แล้ว... ...เราหน้ามืดวูบไปพักหนึ่งเลย
ยังดีที่รีคอฟเวอร์ตัวเองกลับมาเร็ว แต่นั่นก็ทำให้เราตัดสินใจไม่ลุกขึ้นไปเบียดเสียดกับกลุ่มสาวๆ ...ไม่ไหวละจ้ะ ป้ายังไม่อยากหลังเดาะ เอวเดี้ยง ก่อนจะได้ขึ้นไปป๊ะกันแฮ๋มกับผู้ชายที่เริ่ดที่สุดในสามภพนะจ๊ะหลานๆ
ยืนกะเย้อกะแหย่งอยู่ข้างหลัง...เห็นสิ่งมีชีวิตตัวเท่ามดที่รัศมีเจิดจ้ามากเดินเรียงแถวลงจากรถตู้ ณ จุดๆนั้น ยอมรับโดยดุษฎีว่ามองไม่ออกเลยว่าผู้ชายตัวบางๆผมสีอ่อนๆนั่นมันเยซองโอปป้าหรือว่าซองมินชี่ของเค้ากันแน่
แอ๊ะ...แต่มองออกคนนึงแหละ คังอินโอปป้า...ทั้งนี้ทั้งนั้นมันเนื่องมาจากฟีโนไทป์ที่เด่นมากของพี่หมีเค้านั่นเอง ^^
จากนั้นก็ตะเกียกตะกายมานั่งที่เดิม นั่งฟังสัมภาษณ์...
เอ้อ...ใช่ นั่ง “ฟัง” สัมภาษณ์
เพราะภูมิประเทศของบริเวณรอขึ้นไปมีทนี่ไม่ได้อำนวยต่อการมองเห็นเวทีเล้ยให้ตายยยยย!!! นางสาวธนพรรณไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นบนเวทีบ้าง...นอกเสียจากว่าจะได้ยินเสียง
จะให้เบียดไปเกาะรั้วหน้าสุด...ก็ไม่ได้เห็นอะไรชัดขึ้นมามากนัก แถมเรายังเล็งเห็นว่าการเบียดกับคนอื่นก็ไม่ได้เป็นผลดีกับสังขารยับๆของเราเท่าไหร่ เพราะงั้น...รักษาสภาพเป็นผู้เป็นคนไว้ป๊ะกับที่รักตอนมีทเลยจะเป็นทางเลือกที่ฉลาดกว่า
แต่...อีป้านี่แทบลุกขึ้นมากรีดร้อง ตอนที่ E.L.F. สาวนอกรั้วพร้อมใจกันกรี๊ด “คิเฮ๊~~คิเฮ~~~~!” ...คิมคิบอม...อีทงเฮ~ พวกเอ็งทำอะไรกั๊น~?!? มารีเพลย์ใหม่ริมเวทีด้านขวาได้มั้ย?!? เค้าเบิ่งไม่เห็น~~~!!!...
แต่ถ้าหลุดกรี๊ดออกมาอย่างสุดทนต้องช็อตนี้... “น่ารักจังเลย” (หรืออะไรประมาณนี้) ด้วยภาษาไทยจากปากงามๆของผู้ชายที่น่ารักที่สุดในปฐพี...อีซองมิน ...แอร๊ยยย~~ พูดอะไรออกมาคะสามี~?? ตัวเองนั่นแหละ...ตัวเองนั่นแหละที่น่ารัก น่ารักเท่ากาแล็กซี่ทางช้างเผือก~!!!...
การสัมภาษณ์จบลงด้วยการให้ Super Junior ทั้งสิบสาม เซ็นชื่อลงบนฟีโน่สุดเริ่ดรุ่นใหม่ล่าสุด ...Super Fino งิ แค่ชื่อก็เริ่ดกินขาดแล้วชิมิคร้า~~??? ยามาฮ่าคงเอาไปประมูลมั้ง...ธนพรรณไม่สู้หรอกคร่ะ (เว้นเสียแต่ว่าจะเอาพรีเซนเตอร์มาประมูลด้วย ในเคสนั้นข้อยจะทุ่มสุดตัว~!!!)
รอไม่นาน...พี่สต๊าฟฟ์ก็มาแจ้งให้ลุกขึ้นทีละ 13 นาง เตรียมตัวขึ้นเวทีไปพบปะสังสรรค์กับผู้ชายที่แจ่มจรัสที่สุดในโลก พี่สต๊าฟฟ์บอกตอนนั้นเองว่าไม่มีการเลือกว่าจะมีทกับศิลปินคนไหน เรียงแถวขึ้นไป เจอคนไหนก็ต้องให้คนนั้นเซ็นให้
อื๋อ~~~ ตะว่า...ตะว่า เค้าอยากป๊ะกับซองมินโอปป้าเป็นการส่วนตัวนี่นา~!!!
ถ้าไม่ได้ซองมิน...ถ้าไม่ใช่ซองมิน... ม่ายยยยยยยยยยยย~~~~~!!!!
มืดมนหนทางสุดฤทธิ์...และแล้วธนพรรณก็ต้องงัดเอาไม้ตายขั้นสุดยอดขึ้นมาใช้
“ถ้าข้าพเจ้าได้มีทกับซองมินโอปป้า ข้าพเจ้าจะบริจาคเลือดเพิ่มอีกหนึ่งถุง...”
(น่านนนนนน~~ เอาเลือดเอาเนื้อเข้าแลกตลอดแหละ~!!!)
เหมือนสวรรค์รับฟังคำอ้อนวอนของเด็กน้อยอนาถา ทันใดนั้น...เสียงจาก E.L.F.สาวแสนดีคนหนึ่งก็แว่วมากระทบเยื่อแก้วหูของนางสาวธนพรรณ “ซองมินนั่งตรงนั้นไง...แรกสุด หัวแถวเลย”
โฮรกกกกกก~~~!!! เสียงสวรรค์ชัดๆ
ดังนั้นเมื่อพบว่าตัวเองเป็นคนที่สองของแถว...นางสาวธนพรรณก็อาศัยความใจกล้า พุ่งตัวเข้าไปหา E.L.F. สาวใจดีข้างหน้า เอ่ยปากขอแลกที่อย่างเป็นทางการ
เธอตอบตกลง...นางสาวธนพรรณเลยได้ชัยภูมิที่เทพประทานที่สุดในโลกหล้า... หัวแถว...เตรียมพร้อมพบหน้าสบสายตาแลกเปลี่ยนภาษากายกับอีซองมินโอปป้า...อย่างที่ใจต้องการ~~~~!!!
เยสสสสส~~(we are?)!!!!!!
นี่สิ...เค้าถึงได้เรียกว่าพรหมลิขิตบันดาลชักพา... และแล้วคู่แท้ปาฎิหารย์ก็หากันจนเจอในที่สุด~~~!!!!!
ยืนหน้าบันได สองมือกำแผ่นโปสเตอร์ที่จะให้ซองมินเซ็นเอาไว้แน่น ใจมันหวิวๆ สองขาที่เดินไปข้างหน้าก็เหมือนว่าจะสั่น แบบนี้...เค้าเรียกว่า “ปอดแหก” รึเปล่าวะคะเนี่ย ???
เอาเถอะ...จะปอดแหกก็ปอดแหกแค่กับอีซองมินคนเดียวเท่านั้นแหละ
แสงไฟเวทีจัดจ้าจนตาพร่าไปวูบหนึ่ง...จากนั้น คนแรกที่เห็น...คือคิมฮีชอล ฮีชอลโอปป้า~~ แอร๊กก! ความหล่อเชิดของฮีนิมมี่พุ่งเข้ากระแทกพุง ฮีนิมนั่งหน้าตรง...เริ่ด! สมเป็นคุณนายไฮโซ แต่จะเริ่ดกว่านี้ถ้าหน้างามเทพๆของคุณนายจะไม่มีแว่นดำบังไปซะครึ่งค่อนหน้า~!!! แอ๊~~~ TTAT อยากสบสายตาหาความนัยกับฮีชอลล่าง่ะ
ยอมละสายตาจากผู้ชายแว่นดำที่ดูดีที่สุดในโลก...ตอนนั้นเองใจเราแทบตกวูบลงไปถึงตาตุ่ม!
...เมื่อพบว่า...นางสาวธนพรรณกำลังสบตาอยู่กับแรร์ไอเท็มแห่ง Super Junior…คิมคิบอม~~!!!!!!!
โอ้วเย่ส์~ เบ่บี๋~~!! ไอ้เด็กมีปัญหาหน้าบูดบึ้ง แถมหนวดรกประหนึ่งโจรห้าร้อยคนนั้นมันโดนวิสามัญไปแล้วใช่มั้ย~~~~ ???
วันนี้คิบอมหล่อลากกระชากไต หล่อบลิ๊งค์จนเรางี้อกสั่นขวัญหาย... ...กลัวจะหวั่นไหว >w<
ท่านชายคิม~~~ เธอจะดูดีมีชาติตระกูลไปไหน แฮร์สไตล์คุณชายมากมายก่ายกอง~ พ่อหนุ่มยิ้มยากก็ยิ้มยากเหมือนเคย...แต่หน้าตาดูมีความสุขเอามาก ตางี้วาวเชียว~ สบตาด้วยแล้วใจสั่นอย่างแรงเลยวุ้ยฮุ้ย~!!!
...เพราะเป็นงานใหญ่ไม่กี่งานที่ “พวกเขา” ได้อยู่กันครบทั้ง 13 คนหรือเปล่านะ?
เราดีใจจนบอกไม่ถูกเลยเชียวแหละที่ได้เห็นหน้าเข้มๆของผู้ชายคนนี้...คิมคิบอม ตอนแรกนึกว่าจะติดงานละครจนมาไม่ได้เสียแล้ว
...เออเว้ย หรือที่หน้าชื่นจนตาพราวแบบนั้นมันจะเป็นเพราะไอ้ช็อตคิเฮ๊~คิเฮที่ข้าพเจ้าพลาดไปนั่นกันแน่วะคะคิบอมโอปป้า~??
ก่อนจะเดินเข้าไปถึงทาร์เก็ตสุดท้ายของหัวใจที่นั่งรออยู่ที่ปลายแถว...นางสาวธนพรรณเลยตัดสินใจใช้เวลาให้เกิดอรรถประโยชน์มากที่สุด...
...โดยการเดินกำหนดสติ เพ่งมองใบหน้ากลุ่มผู้ชายที่อล้าอลังที่สุดในโลก...และใช้ความพยายามสุดชีวิตที่จะสบสายตาพวกเขา!!!
บอกตามตรง เราจำไม่ค่อยแม่นเท่าไหร่นักว่าลำดับแถวการนั่งของบุรุษรูปงามเว่อร์ๆทั้งสิบสามนั้นเรียงกันอย่างไรบ้าง เพราะงั้น...จะเล่าโดยไม่เรียงลำดับนะคระ~!!!
สำหรับ...มักเน่น้อยที่นางสาวธนพรรณพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะกระทำการอุกอาจพรากผู้เยาว์เขาอยู่ตลอดเวลา...
โจคยูฮยอน...เจิดจรัสเหมือนเคย คยูฮยอนขาวจัดในแสงไฟ หล่อร้ายกาจและน่ารักจนคนมองงี้ใจสั่น >w<
ระหว่างเดินทางไปหาของขวัญของหัวใจ นางสาวธนพรรณก็จัดการแจกยิ้มกราดใส่ทุกคนที่เดินผ่าน กับมิสเตอร์โจคนนี้...เราก็ยิ้มใส่ ทั้งๆที่ก็รู้ว่าการสบตากับน้องนั้นมันไม่เป็นผลดีต่อสุขภาพหัวใจเอาเสียเลย
และไม่ผิดหวัง...เมื่อคุณคนเล็กก้มหัวสวยๆทักกลับ พร้อมด้วยรอยอมยิ้มเล็กๆติดริมฝีปาก~~!!!!!!!
แม่เจ้าโว้ยโฮ้ยยยยยยย~~!!!! คยูฮยอนเบ่บี๋ รู้ตัวมั้ย...ว่าเธอเพิ่งทำร้ายผู้หญิงคนนี้อย่างหนัก...ด้วยรอยยิ้ม~! หัวใจแทบหยุดเลย...เจ้าเด็กคนนี้นี่! เดี๋ยวก็ลักลอบเก็บใส่กระติ๊บกลับบ้านซะหร็อก~!!!!
ตามมาด้วย...ผู้ชายน่ารักที่ทำให้เรายิ้มได้ทุกครั้งที่ป๊ะกัน
ชินดงฮีโอปป้า...หลังจากที่ทำให้เราใจหายใจคว่ำไปเมื่อหลายเดือนก่อนด้วยการลดน้ำหนักลงอย่างฮวบฮาบประหนึ่งมีหุ้นอยู่ในสลิมอัพเซ็นเตอร์
วันนี้...เขากลับมาอวบสมบูรณ์น่ารักอีกครั้งหนึ่งแล้ววว~~~!!!! Q >w<
ครั้งก่อนในคอน...เราไม่ค่อยได้พบปะสังสรรค์กับเฮียเท่าไหร่เลย วันนี้นางสาวธนพรรณเลยตั้งใจจะป๊ะกับเฮียเป็นพิเศษ
ชุดคอนเซ็ปท์ของเพลง “เสียจ๊ายยย~~ เสียใจ” มันช่างดูดีเว่อร์ๆกับชินดงโอปป้า และแม้ว่าชินดงโอปป้าจะไม่ได้ยิ้มให้เราเพียงคนเดียว... แต่ถ้าการที่ไม่ได้ยิ้มให้เรานั้นเป็นเพราะเฮียกำลังส่งยิ้มทักทายประชาชนชาว E.L.F. ที่ยืนดูอยู่ข้างล่างแล้ว...เราก็ไม่เสียใจเลยที่ไม่ได้สบตากับเฮีย
เพราะยิ้มของชินดงโอปป้าก็ทำให้เราแฮปปี้ทุกวี่วันได้เสมอนั่นแหละ
|
|
||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
